#17 Gewoon een ander jaar; een scheiding, kanker en sperma opslaan
Share
In deze speciale aflevering lees ik 5 verhalen uit mijn nieuwe boek 'Gewoon een ander jaar'.
Daarin vertel ik je hoe ik erachter kwam dat ik ziek was en wat dat met me deed. Oh ja, je hoort ook hoe mijn ouders aankondigde dat ze gingen scheiden, over Koninginnedag, de eerste keer dat het woord 'kanker' genoemd werd en hoe ik op mijn 15e mijn sperma mocht opslaan terwijl mijn vader iets verderop zat te wachten tot ik klaar was. En dat allemaal in een bizarre periode van 4 weken.
Benieuwd hoe het verder gaat? Bestel het boek op www.gewooneenanderjaar.nl. Doneer je meteen 2,50 aan de Maarten van der Weijden Foundation.
0:11 - Introductie en voorwoord
Speciale aflevering: Tim leest voor uit boek over lymfeklierkanker op 15e, ouders in scheiding
3:36 - Dag -37: Scheiding en Koninginnedag
"Pap en ik, het werkt niet meer" - schuifdeuren intrappen, zwelling in nek bij Goffertpark
7:06 - Dag -19: Het woord kanker
KNO-arts: "Je moet er stevig vanuit gaan dat het kanker is" - papa bijna flauw, ijsjes halen
9:06 - Life of Brian en een diskman
Vrienden bellen, Monty Python huren, weekend besluit: kalm blijven als een echte vent
11:05 - Drie scenario's en een cadeau
Geen kanker, Hodgkin of Non-Hodgkin - zilvergrijs diskman: "We gaan het met zijn allen doen"
12:02 - Dag -16: Bidden en het telefoontje
Voor het eerst echt bidden in bad, mama komt naar boven: "Het is Non-Hodgkin"
13:34 - Beenmergpuncties en Burkitt
Dokter Van Draaiplank met appelboor, pijn tot in de ziel, diagnose: agressieve vorm
16:30 - Dag -9: Sperma opslaan
Met papa naar ziekenhuis, het kamertje met playboys, bakje mee voor thuis
19:13 - Thuiskomst en opa
Bouwke met hartjes-haarbanden: "Waar is dat pakje voor?" - instorten bij opa's schuilplaats
20:26 - Afsluiting
"Kan ik dit wel aan?" - 15 jaar maar geen tijd om 15-jarige te zijn
Transcriptie
0:11
Hallo allemaal welkom bij kanker over praten waar we praten over kanker een op de twee Nederlanders krijgt op enig moment in zijn leven de diagnose kanker.
Iedereen kent wel iemand met de ziekte.
Hoe is het om ziek te zijn?
Hoe is het om kwam verhaal te hebben en waar hebben we het eigenlijk over Als we dat woord noemen?
0:28
Wat zoveel Mensen kippenvel heeft?
Ik ben TIM, Ik heb zelf ook twee keer kanker gehad, ik neem jullie mee In de wereld van kanker met patiënten en oud patiënten spreek ik over hun ervaring en met professionals praat ik over hun expertise.
Met Go.
Hallo allemaal welkom bij een speciale aflevering deze week lees ik voor uit mijn boek gewoon een ander jaar.
0:59
Dat boek gaat over mijn eigen ziekte Toen ik 15 was.
Mijn ouders gingen scheiden, ik opgegeven werd Twin Towers neer gingen al dat soort dingen luister lekker met me mee.
Hoe ik de eerste 5 verhalen uit het boek voorlees en mocht je nou benieuwd zijn hoe het verder gaat, dan kun je mijn boek bestellen op gewoon een ander jaar.nl.
1:20
Ik zou het super tof vinden Als je dat doet, dan gaat ook meteen 52 naar de Maarten van der Weijden Foundation.
Veel luisterplezier met de eerste 5 verhalen uit gewoon een ander jaar.
Schreeuw.
1:37
Als je handen trillend kleuren.
En ik voer je lepeltjes ijs.
Als uit je kale ogen tranen scheuren en je mond gaat open in geluidsloos gekrijs.
Dan zou ik zo graag je lieve lijf oppleuren en meedragen tot er licht is aan het einde van je reis Hannie karteling.
1:56
Forward.
Lymfeklierkanker op mijn 15e, terwijl mijn ouders in scheiding laag.
Daar gaat dit boek over zo.
Nu heb je de samenvatting.
Maak je niet druk, het loopt goed af.
Ik leef nog steeds en mijn ouders zijn beide gelukkig ieder op hun eigen pad.
2:14
Ruim 20 jaar later blijf ik fysiek en mentaal gevolgen ondervinden van deze periode.
Trombose 1/2 schildklier als gevolg van de schildklierkanker door bestralingen van mijn hals en vermoeidheid om lichamelijk mee te dealen, niet opgeven relativeringsvermogen en een zoektocht naar oprechtheid heb ik er mentaal over gehouden.
2:32
Dat is inclusief de valkuilen van die dingen, zoals niet op tijd stoppen.
Onverschilligheid en aversie tegen het gewoon.
Ik deel mijn verhaal graag met je.
Als ik hiermee kan helpen aan een beter begrip voor wat het betekent om patiënten te zijn, dan is het me de moeite waard je dit allemaal te vertellen Als je zelf ziek bent en je bent de strijd op jouw manier volle bak aangegaan, dan is het boek voor jou.
2:55
En dan goed ik je dappere strijder ondergaan er van de ellende dat je de kracht mag vinden om te doorstaan, wat doorstaan moet worden met welke afloop dan ook.
Ik schrijf dit boek ook om te Laten zien.
Hoeveel steunen Mensen soms?
Onverwacht mag ontvangen en wat Mensen dus voor elkaar kunnen betekenen, ondanks of dankzij dramatische omstandigheden.
3:17
Ik schrijf dit boek om je te Laten zien dat je wel degelijk iets kunt betekenen voor je zieke vriend, familielid of vage kennis.
Alle beetjes helpen.
En tot slot, dit boek is voor mijn lieve vrienden die van goede, sterke en oprechte verhalen houden.
Ik neem je in dit boek Samen met mijn moeder mee terug naar mijn avonturen van toen.
3:36
En dan kan je vertellen, ze zijn echt gebeurd.
Controlemiddel Cuore TIM.
Een.
Hoe ik erachter kwam en wat dat dan met je doet.
Dag min 37, verhaal een.
3:54
De koningin en een scheiding.
Heb je even TIM?
Mijn blik geeft, hoop ik het antwoord de cynische blik van een puber.
De ja, dat heb ik wel, Maar ik heb ook weinig zin, dus beetje snel en verspil mijn tijd niet die blik.
4:12
Pap en ik.
Het werkt niet meer, Het gaat niet meer, We gaan uit elkaar.
De wereld wordt binnen 3 zinnen heel klein.
Waar moet ik wonen?
Kan ik nog wel wat dan met ik?
Luister naar man ik luister niet.
Ik hoor als man uitgesproken is, zeg ik dat ik dat het goed is en dat het vast wel goed komt.
4:32
Zodra een man weg is, komt het besef en de machteloosheid die ik voel en de agressiviteit waarmee machteloosheid in mijn geval gepaard gaat.
Ik trap de schuifdeuren van mijn zolderkamer in heel bewust en gecontroleerd trap ik ze in, maar wel met woede.
4:48
Man komt terug, Ik kan mijn tranen niet meer tegenhouden.
We knuffelen en ze vertelt me dat ze me nooit meer Alleen laat.
Mijn lichaam laat de woede los en maak plaats voor warmte.
Een kleine week later ben ik in het Goffertpark voor Koninginnedag en het Goffertpark is vandaag afgeladen met koopjesjagers.
5:07
Zoals elk jaar lopen bram en ik de markt af om het aantal al die zakken te tellen en met 42 hebben we een record te pakken.
Mijn grootste zorg op deze formele verjaardag van de koningin is dat ik net met een bal picknicktafel van mijn familie omver geschoten heb.
Je weet wel, zo'n blauwe koffer die lichtelijk instabiel transformeert in een kampeertafel met 4 zitjes net te krap om echt comfortabel te zitten.
5:32
Net iets te vaak meegenomen naar plekken waar het net niet nodig was achter onze kleedjes.
Met derdehands Pralaya stond al het eten en drinken op deze krakkemikkige tafel.
De zak met zwetende salami op witte broodjes, de lunchtrommels met uitleggend fruit, de lauwwarme koffie verdeeld over twee thermosflessen en de pakjes limonade ook van de aldi.
5:54
Ik probeer bram hier nog de schuld van te geven, maar besluit uiteindelijk snel weg te rennen, aangezien mijn nichtje hilke onder de koffie zit en mam nogal pissig mijn kant op kijkt.
Na een klein hondje gaan we toch maar weer terug, vooral ingegeven door het moraal dat bij bram wel aanwezig is.
6:11
Ik leg uit dat het mijn schuld is, niet die van Bram.
Als afleiding voor mijn actie klaag ik over het ei Vormige zwel in mijn nek.
Je kunt er niet echt meer omheen kijken en slikken is ook lastig geworden.
Het is vast fiver en ik vraag me af of er mee naar de huisarts kunnen.
6:27
In de middag 10 en we In de martensstraat met de jongens uit de buurt kan couleur Nou ja, jongens niet mee spotten, hè?
Straks heb je nog gelijk.
Nou Samen spotten we er dus wel mee.
Het bezoekje aan de huisarts levert niet veel op.
Hij heeft bloed Laten prikken, maar weet het verder ook niet zo goed.
6:45
De Bilt in mijn nek blijft groeien.
We worden doorverwezen naar de KNO arts ook geen probleem, dan gaan we daar wel heen.
Papa en Mam moeten beiden werken, dus Ik ga wel Alleen.
Ze zoeken het maar uit met hun scheiding.
Dag min 19 verhaal, twee ijsjes tegen kanker.
7:06
Oké oké Ik heb kort geprotesteerd, maar papa gaat toch mee.
En Dat is maar goed ook Als ik bij de KN ooit zit.
Laat hem maar binnen 10 minuten bijna flauw vallen.
Daarvoor hoeft hij het woord kanker maar één keer te noemen.
Je moet er stevig vanuit gaan dat het kanker is.
7:23
De ruimte wordt koud bloed stijgt naar mijn hoofd.
De dokter gooit nog hele volzinnen eruit.
Ik hoor ze niet meer.
De woorden omheen klinken als een waas.
Ik moet liggen.
Hij brengt me naar de onderzoekstafel.
Ik ga liggen.
Ik hoor nog steeds niks.
7:40
De wereld is weer heel, heel klein doordat ene woord Dit is teveel.
Ik ben 15 wat de Fuck moet ik met kanker?
Het woord dat ik al sinds mijn 12e ongeveer om de 5 minuten gebruik.
Pap zit naast me, hij kijkt ook alsof hij een klap in in zijn gezicht heeft gehad.
7:58
Hij probeert bij de les te blijven stel de vragen.
Ik daarentegen heb nergens aandacht meer voor.
Ik ben in shock.
Als ik een beetje bijgekomen ben, krijg ik te horen dat ik veel ijsjes moet eten voor de zwelling ijsjes tegen kanker die ken ik nog niet.
8:15
Het is nog niet zeker zo dat Het is, zegt de dokter, Maar we hebben wel haast.
Ik ga een stukje uit je keel halen, een biopt dat gaan we Laten onderzoeken.
Mijn aantal instrumenten knipt hij iets weg uit mijn keel, terwijl ik mijn mond zo goed mogelijk openhoud.
Ik laat het toe.
8:31
Ik voel niks nog steeds in shock, denk ik.
Over een aantal dagen volgt de uitslag van het zojuist afgenomen kill biopt coming niet zoveel schelen op dit moment.
Ik wil een huis In de auto, praat ik niet veel en pap zegt het ook erg weinig.
De stilte zegt alles.
8:47
We hebben daadwerkelijk ijsjes gehaald bij de Albert Heijn en zodra ik thuis ben, duik ik onder de dekens van mijn bed met een stamgasten strip.
Ik heb humor nodig, wilt vergeten wat er net gezegd is, schuilen verstoppen, huilen lees ik de droge stripjes, Maar ik word er niet vrolijker van.
Pap heeft inmiddels man gebeld die in een recordtijd naar huis komt.
9:06
Voordat ik een woord gezegd heb, knuffelt ze me al dood.
Ik kan Alleen maar terug knuffelen.
Als ik naar een tijdje weer bij zinnen ben, bedenk ik wat er allemaal moet gebeuren.
Eerst maar eens mijn vrienden op de hoogte brengen.
Ik bel met Bram, Dirk en Tom.
Hoe vertel je dit?
9:23
Met bram fiets ik naar de videotheek.
We zeggen niets de hele weg dezelfde stilte als In de auto.
Huren LIFE of Brian van Monty Python humor vrolijk dons wel op.
Thuis overal tranen huilen van het lachen en lachen van het huilen.
9:43
Dag min 18, verhaal 3 in een weekend volwassen worden.
Ik word warrig wakker.
Wat was er ook alweer?
Oh ja kanker.
Ik heb de hele avond de tijd gehad om na te denken.
En daarin heb ik voor mezelf besloten om dit proces, wat er ook gaat gebeuren als een echte vent te doorlopen.
10:03
Wat ik bedoel is dat ik kalm blijf Als de rest in paniek raakt dat ik sta als Iedereen valt dat ik doorga als Iedereen op is dat mijn Energy de rest op de been houdt.
Dit weekend probeer ik dus Iedereen te troosten en vertrouwen uit te stralen.
Het helpt mijn ouders, bouwkeet, familie en al mijn vrienden.
10:23
Het helpt vooral mezelf.
De toekomst is namelijk nog nooit zo onzeker geweest.
Er zijn ongeveer 3 uitkomsten.
Een geen kanker feestje en even de tijd nemen om God te bedanken.
En God mag dan ook weten wat het wel is.
Twee hodgkin kanker waarbij ik chemo shops krijg een dag na het ziekenhuis en de rest thuis uitzieken.
10:46
Deze vorm is vaak goed te genezen op een jonge leeftijd. 3 non hodgkin flinke stevige kanker waarbij ik chemokuren krijg meerdere weken achter elkaar in het ziekenhuis.
Een vervelende onderzoeken erbij een zware vorm, maar ook zeldzaam zeker onder jongeren.
11:05
Pap en mam geven me een diskman.
Of eigenlijk moet ik zeggen, een cd walkman, zilvergrijs gestroomlijnd als een star trek, ruimteschip 3 knopjes, rechts 3 links en een display dat je vertelt welk nummer opstaat stabilisator aan boord dit apparaatje betekent dat ik ook lopend muziek kan luisteren.
11:24
Is dit een?
We gaan het met zijn allen doen cadeau van mijn ouders.
Dat gevoel krijg ik wel en het bevalt me.
Ik voetbal veel met bram en Dirk fietst de buurt rond Coo Tom Pullens en aap de jongens uit de buurt.
Ze zijn allemaal aan het voetballen op het pleintje van de martensstraat.
11:40
Ze zien me, het valt stil.
Hun ogen zeggen van alles hun stilte ook.
Ze kijken naar me alsof ze medelijden hebben niet weten wat ze moeten zeggen, maar ook alsof ze blij zijn dat ze niet in mijn situatie zitten.
Zo zou ik me ook voelen Als ik hen was.
Dag min 16, verhaal 4 toe maar jongen.
12:02
Morgen komt de telefoontje met antwoorden.
Ik ben nu al zenuwachtig.
Scenario's blijven in mijn hoofd spelen.
Ik kan nergens anders aan denken.
Een elektrische lading nervositeit ontploft constant in mijn buik.
Ik moet soms mijn best doen om niet ineen te krimpen.
12:18
Alsof ik de uitslag van mijn examens verwacht Alleen dan 4 keer zo erg.
Ik heb nog nooit gebeden in mijn leven of althans nooit serieus.
Maar Als ik s avonds het bad inga, bid ik toch maar voor de zekerheid.
Ik beloof mijn leven te betere aardiger te zijn.
Ik haal alles erbij naar buiten heb ik vertrouwen uitgestraald, Maar ik ben doodsbang Ik ga slapen en ik zet de wekker niet.
12:39
De telefoon maakt mij morgen wakker.
S ochtends word ik inderdaad wakker door de telefoon.
Ik lig op mijn zolderkamer onder de deken die weg verstopt in een hoekje van de Kamer.
Ik hoor mam beneden naar de telefoon lopen.
Man neemt op en het liefst zou ik hier niet willen zijn.
Maakt niet uit waar, maar niet hier na 10 hele lange minuten komt ze heel, heel langzaam naar boven gelopen.
13:00
Grote ogen rood en gevuld met tranen.
Ze stapt mijn Kamer binnen, ik lig nog In de hoek, ik durf het niet te vragen.
Ze hebben het onderzocht.
Het is non hodgkin.
Daarna is het stil op mijn zolderkamer.
God, wat is het vaak stil de laatste tijd en lang ook?
13:18
We moeten door, We moeten verder.
Ik moet voor onderzoek naar het ziekenhuis en Ik heb geen idee wat me te wachten staat.
De onderzoeken zijn zwaar, bloedprikken, hard film, röntgenfoto vooral de beenmerg puncties doen kanker veel pijn wacht, dat woord moet ik niet meer zo gebruiken.
13:34
Ik moet rechtop op de werkbank gaan zitten, shirt is uit kalm en nietsvermoedend zit ik te wachten als een koe die naar de slachtbank wordt gebracht.
Papa, Mam kijken een paar meter verderop toe.
Toen mijn jongen zegt een lichaamshouding.
Dokter van draaibank komt met de grote spuiten verdoving, zegt hij.
13:55
Dat is pas de verdoving, denk ik bij mezelf.
Het goedje wordt bij mijn borstbeen ingespoten en vervolgens komt van draai plank aanzetten met een soort appelboor.
We gaan wat beenmerg uit je borstbeen halen.
Dat klinkt niet goed.
Het apparaat wordt mijn borstbeen ingedrukt.
14:12
Van draaibank gooit zijn hele lichaam en al zijn kracht erin.
Het voelt alsof er in mijn ziel gegraven wordt, zo diep en zoveel pijn.
Ik hou me sterk, maar zoek met mijn ogen door de camera hulp.
Ik vind angst In de ogen van Papa, Mam zo, Dat was de eerste.
14:30
Er is een nog een de tweede en gelukkig laatste van de dag wordt in mijn bekken gedaan.
Zelfde procedure Als de eerste.
Ik kan wel janken naar de tweede, maar houd het tegen het voelt alsof de kern van mijn lichaam ontwricht is.
Dokter verdraaid plank doet mijn denken aan een verstrooide professor.
14:48
Hij komt warrig over.
Hij loopt constant de Kamer in en uit trekt zijn laatjes open, zoek naar papieren en krabbelt veel.
Een onleesbaar handschrift.
De man is verbonden aan het CWZ.
En hij praat Alleen tegen mij.
Ik merk dat het me wel bevalt om behandeld te worden Als we volwassenen.
15:04
Hij legt uit, je hebt de vorm van non hodgkin die birk het heet een agressieve, snelgroeiende vorm van lymfeklierkanker.
Voorlopig lijkt kanker beperkt tot boven het middenrif.
En met de ziekteverschijnselen die jij hebt, zoals koorts en moeheid zit je in het stadium twee B.
15:21
Lichtpuntje bij bergnet is dat het gevoelig is voor chemotherapie, maar wel een zwaar geschut.
Giga chemo, die ook in gezonde cellen zal vernietigen.
Zo erg dat er een transplantatie van beenmerg nodig is.
Het wordt alles of niets.
Na een dag heb ik de tijd om bij te komen.
15:39
Alles doet heel veel pijn en in mijn hoofd is de grote puinhoop.
Bel met mijn maatjes, Tom Bram en Dirk vertel het verhaal dat het non hodgkin is geworden door het aan ze uit te leggen, snap ik er zelf ook steeds meer van.
Mama pap zeggen de scheiding af.
Oh ja, die gingen ook nog scheiden.
15:56
Ik was het alweer vergeten, toch?
Ben ik blij dat ze stoppen met kinderachtig doen en ik zie hoe moeilijk Bouke niet hebben.
Mijn lieve zusjes.
Ze moeten het idee hebben dat alles om hun heen wegvalt.
Ik knuffel met bouwk en Zonder haar aan te kijken, zeg ik dat het goed gaat komen.
Ik weet niet of dat overtuigend eruit komt.
16:13
Ik knuffel met eten als ze huilend van de badkamer komt, waar ze zich had opgesloten.
We zeggen geen woord, dat hoeft ook niet en is Misschien wel passender.
Dag min 9, verhaal 5.
16:30
Bauke niet gaan vandaag naar het Starmaker concert starmaker een absolute one day fly van dema vind ik i love you, maar meer toch ook niet echt.
Ondertussen voor mij een veelbesproken en uitgedachte dag vandaag.
Ik moet sperma opslaan nadat ik er een hoop om gelachen heb, baal ik dat ik het moet doen.
16:50
Rijdt met pad naar het ziekenhuis.
In de auto is het al behoorlijk stil rond het onderwerp af en toe een glimlach van pap.
We nemen plaats In de Kamer, pap zit naast me.
Nou wat kennismaking en vriendelijk gebabbeld vraagt de dokter met een ineens zware en serieuze stem.
17:06
Ben je al 16 jongeman?
Nee, eigenlijk ben ik 15.
In dat geval moet je vader ook bij het gesprek aanwezig zijn.
Kijk, hier was ik stiekem al bang voor.
Ja, ja, Er zijn ergere dingen, Ik weet het.
17:23
De allereerste vraag van de dokter, heb je ervaring met masturberen?
Ik voel mijn wangen warm worden, ik kijk vluchtig naar pap en weer snel weg.
Ja ja, ja, ik ik.
Ik weet wel hoe dat moet, ja.
Er volgen meerdere lastige vragen.
17:40
Hierna krijg ik een bakje in mijn handen geduwd.
Loop maar met de zuster mee heb je nog vragen.
Om het ijs te breken.
Vraag ik of hij nog films heeft.
Hij moet lachen en vertelt dat er wel playboys liggen.
Onderweg naar het aftrekken kamertje kijkt Iedereen naar me.
Ik weet het zeker.
17:56
Hoge achter mijn rug staren me aan en glimlachen.
Het zal wel tussen mijn oren zitten.
Ik word na een soort van als slaapkamer ingericht hok gebracht.
Er staat een bed compleet met deken en kussen alsof Mensen hier ook daadwerkelijk slapen.
Een bijzettafeltje met 1 grote stapel playboys erop.
18:15
De muren zijn gebroken wit en de meubels zacht paars.
Ik ga rustig op het bed zitten en ik bedenk mezelf dat Als ik te snel ben ze me een amateur vinden, maar Als ik te lang duur ja, dan kom ik wel weer heel ervaren over goed uitkienen dus.
Ik sla de eerste Playboy open, maar pak meteen 4 vastgeplakte bladzijdes mee.
18:35
Voor zover de Playboy dan maar op fantasie.
Na ongeveer 10 minuten kom ik tevreden naar buiten.
Het was nog best een opgave om niet te knoeien, hè, denk ik bij mezelf.
Dat zit erop.
Helaas denkt dokter daar toch anders over en hij geeft me een bakje mee voor thuis voor een dubbele lading.
18:55
Nou ja, daar heb ik in ieder geval een beetje privacy en de comfort van mijn eigen Kamer.
Alsof ze het weten staan, Mam bouw ik een IT bij thuiskomst in een rijtje klaar om me te begroeten, haarbanden in met hartjes op twee spiraaltjes, net twee voelsprieten, hoofdrol met name van de inmiddels allang vergeet groep star makers.
19:13
Waar is dat pakje voor?
Vraagt bauck mijn lieve lieve tweelingzus.
Mam schieten lach en opeens begrijp je het en bouw ik ook waar het bakje voor is.
Nadat Iedereen uitgelachen is, behalve ik, Omdat ik In de eerste instantie al niet moest lachen, schiet ik de trap op om uit te rusten van deze inspannende middag.
19:32
We eten 's avonds bij opa Als ik ergens rust kan vinden, is het bij opa mijn schuilplaats.
Een simpel onderkomen, letterlijk 300 m van ons Huis neergezet In de Tweede Wereldoorlog als noodwoning, dunne muren gemaakt van witte blokken beton.
Het zou trouwens ook gips kunnen zijn, alhoewel dat volgens mij niet stevig genoeg is.
19:50
Hij heeft dezelfde serre aangebouwd en een houten schuurtje naast het vaste schuurtje hier schommel ik al mijn hele leven In de tuin voetbal ik het gras kapot met mijn neefjes en komen we met de familie Samen op feestdagen.
Er is een simpele indeling met zware en degelijke houten meubels, een zware kast van zwaar en donker hout met onnodig veel.
20:09
Ronde vormen een zware stoel van zwaar en donker hout met onnodig veel ronde vormen, een zware houten tafel.
Ja, je snapt het, denk ik.
Maar zo knus zo warm en op de een of andere manier altijd zonnig.
Na het eten stort ik in.
20:26
Kan ik dit wel aan?
Er staat me geen gemakkelijke taak te wachten en er komt zoveel op me af. 15 jaar, maar geen tijd om 15 jarige te zijn.
Aan dat gevoel kan ik niet ontsnappen.
Dat was het lieve luisteraars.
20:43
Dankjewel voor het luisteren Als je het een mooie aflevering vond, laat het me weten, dan heb je ideeën voor gasten.
Heb je ideeën voor Thema's?
Dan kun je hem op LinkedIn een berichtje sturen.
Ik heb ook een website, daar kun je me ook vinden.
Tim schoonhoven.nl.com mag ook laat wat van je horen en tot de volgende keer keer.