#13 borstkanker miniserie - Marieke van der Sanden: hoe betrek je kinderen bij jouw ziekte?
Share
We zijn alweer bij de laatste aflevering van de miniserie over borstkanker aangekomen. Deze keer spreek ik met Marieke van der Sanden over alles rondom haar borstkanker, maar ook met veel aandacht over het gezinsproces. Hoe neem je het gezin en je partner goed mee in alles wat er gebeurd? En wat doe je met je eigen onzekerheden, twijfels en emoties terwijl je ook in je rol als moeder zit?
Marieke bleek in 2019 borstkanker te hebben. Na het nieuws besloot Marieke in goed overleg met haar man om toch haar meerdaagse training te geven in het noorden van het land (Marieke is seksuoloog en geeft daar door heel het land training over). Heel bewust koos ze ervoor om in een andere omgeving te zijn om het nieuws tot haar door te laten dringen.
En zo maakte Marieke meer bewuste keuzes, bijvoorbeeld over hoe ze de kinderen wilde betrekken in haar behandeltraject. Luister mee hoe Marieke en ik stilstaan bij het behandeltraject, het langdurige herstel, waarom Marieke haar kinderen meenam naar de bestralingen, over de rituelen in het gezin en nog veel meer.
Veel luisterplezier bij #13 borstkanker miniserie - Marieke van der Sanden: Hoe betrek je kinderen bij jouw ziekte?
Hoofdstukken
0:00 - Introductie en opening
"Mama, ga jij nou dood?" - kennismaking met Marieke van der Zande
2:08 - Wie is Marieke?
47 jaar, moeder van twee, consulent seksuele gezondheid in Nijmegen
4:33 - De ontdekking en diagnose
Knobbeltje in kerstvakantie 2018, toch naar Spanje, telefoontje om 17:30 uur: kanker
9:18 - Gesprek met chirurg
Gezien als mens: "Het wordt nooit meer hetzelfde, maar niet per se slechter"
11:48 - Training in Groningen
Bewuste keuze om toch te gaan: "Ik heb kanker" hardop tegen zichzelf in bad
16:10 - Vertellen aan de kinderen
Dochter (9) vraagt "heb je kanker?", zoon (7) denkt aan knuffel naar school
19:42 - Kinderen relativeren
"Eigenlijk voel je een koning als je ziek bent" - in bad met zoon
20:19 - 7 weken onderzoeken
Liminaliteit: heen en weer tussen hoop en vrees, slopende tussenfase
24:28 - "Mama, ga je dood?"
Nog een knobbeltje ontdekt, dochter stelt de vraag om 8:15u naar school
26:21 - Kinderen meenemen op hun niveau
Bewuste keuze: niet vertellen maakt het groter, ze voelen toch alles aan
27:17 - Piper de knuffel
Dochter koopt van zakgeld knuffel, ritueel bij elke controle, zoon neemt over op kamp
29:46 - Mee naar bestraling
CWZ fantastisch: kinderen mogen mee om te zien dat het niet eng is
31:30 - PowerPoint presentatie
Dochter maakt spreekbeurt over kanker, presenteert op dag van mama's operatie
33:54 - Operatie en behandeling
Tumor 11mm graad 1, alleen bestraling: geen chemo voor kwaliteit van leven
35:12 - Gesprekken opnemen
Alle gesprekken op telefoon: terugluisteren en delen, vaak nog afgespeeld bij onzekerheid
39:10 - Einde behandeling is geen eindpunt
Begin juni klaar, maar verwerken begint nu pas: nieuwe fase in herstelproces
41:06 - Eenzaamheid na behandeling
8 bossen bloemen tijdens behandeling, daarna denkt iedereen: over tot orde van de dag
42:41 - Vergeetachtigheid en vermoeidheid
Olifantengeheugen weg, lampje gaat plotseling uit, geen reserves meer, twee jaar herstel
47:19 - Toneelstuk als verwerking
Regisseuse maakt scène, kinderen spelen badminton-bestraling na: "Adem in, nu vasthouden"
49:02 - Afsluiting
Dankwoord: toneelstuk en podcast als mooi document van herstel en helen
Transcriptie
0:00
En op dat moment zijn mijn dochter tegen mij, Mam, ga jij nou uit dood?
Ja om 08.15u s ochtends maar dan denk je ja, Ik heb geen idee, want Ik heb net weer iets ontdekt en we zitten nog steeds in die in die onderzoeksfase.
Dus Ik heb tegen haar gezegd, ik zei, Nou ja, ik zeg, daar was ik niet van plan.
0:17
Ik zeg en de dokters denken ook dat ze mama gewoon beter kunnen maken.
Dus Laten we maar vanuit gaan dat ik niet doodga, maar ondertussen denk je, voel je je van binnen heel anders?
Denk je echt, ja, ik ik, ik, Ik weet het niet.
0:39
Hallo allemaal welkom bij kanker over praten waar we praten over kanker een op de twee Nederlanders krijgt op enig moment in zijn leven de diagnose kanker.
Iedereen kent wel iemand met de ziekte.
Hoe is het om ziek te zijn?
Hoe is het om kanker gehad te hebben en waar hebben we het eigenlijk over Als we dat woord noemen?
0:56
Wat zoveel Mensen kippenvel heeft?
Ik ben TIM, Ik heb zelf ook twee keer kanker gehad.
Ik neem jullie mee In de wereld van kanker met patiënten en oud patiënten spreek ik over hun ervaring en met professionals praat ik over hun expertise let go.
Vandaag een bijzondere gast Marieke van der Zande en Marieke kreeg in 2019 borstkanker en als moeder van twee jonge kinderen beseften ze direct dat dat enorm veel impact ging maken op haar, maar ook op haar gezin.
1:33
Samen met haar partner besloot ze om de kinderen te betrekken bij het proces.
Luister mee hoe Marieke tijd voor zichzelf nam, waar ze steun vond.
En hoe ze haar kinderen betrokken heeft bij het proces en welke adviezen Marieke voor Iedereen heeft die in dezelfde situatie zit.
1:49
Er zaten veel aandoenlijke momenten in deze aflevering, ook een aantal emotionele momenten.
Veel luisterplezier met Marieke van der Zande.
Nou, Ik ben Marieke van der Zande, Ik ben getrouwd 47 twee kinderen, een jongen en een meisje.
2:08
Ik ben consulent seksuele gezondheid van beroep, dus ik geef heel veel trainingen door het land in hoe Mensen seksualiteit bespreekbaar gaan maken.
En in 2019 kreeg ik kanker.
Borstkanker.
Borstkanker.
Je woont in Nijmegen of lent Arnhem Zuid zou ik zeggen, Maar dat mag ik niet.
2:29
Zeggen, sorry.
Je woont in lent.
Woon je je hele leven al in?
Deze week kom uit Brabant.
En, Ik ben hier naartoe gegaan voor de studeren en toen ga ik niet meer weggegaan.
Want ik vond het leuk.
Wat is leuk aan de nijmegen?
2:48
Mijn eigen omgeving.
Ik kom uit een dorp af en toe een beetje bekrompen klein, dus ik vond het heel fijn om in een stad te leven en Ik vind dat ik echt heel fijn vind aan Nijmegen is het feit dat het heel welkom is dat er dat het Het is een beetje een linkse stad vluchtelingen zijn welkom.
3:04
Allemaal.
Dat soort dingen vind ik echt heel fijn.
Seksuologe.
Consulent seksuele gezondheid.
Seksuele gezondheid.
Dankjewel, want de andere woord kon ik niet uitspreken.
Hoe ben je daarbij terecht gekomen?
Ja, Dat is een goede vraag, dat weet ik eigenlijk niet liefst het liefst ja, het liefst zo en ik moet wel zeggen, Ik heb geen probleem om ik voel geen schaamte of taboe om het over seksualiteit te hebben.
3:30
Ik weet ook dat Toen ik studeerde, dat ik op een gegeven moment een vriendinnetje had die pijn had tijdens de seks en dat ik daar al met haar een gesprek over heb gehad en haar tips in heb gegeven.
En na mijn studie ging ik werken In de residentiële jeugdzorg en daar heb je sowieso te maken met veel seksueel misbruik, seksuele grensoverschrijding hè?
3:47
Of kinderen die dat mee hebben gemaakt en daar ging het helemaal niet over.
Het ging niet en over niet over wat ze mee hadden gemaakt, maar ook niet over seksuele gezondheid.
Dus toen ben ik gewoon op mijn eigen groepje, maar gewoon begonnen met met daar wel over te hebben en zo van langzamerhand daar ja een training voor gevolgd en een opleiding voor gedaan en gesolliciteerd en ja, zo op.
4:09
Jij jij zag die behoefte en dat er niks aan gebeurde en en en dat je daar zelf ook makkelijk over sprak en van het een kwam het ander.
Je bent nu 47 Als je dan uitrekenen, 2019 dan dat 5 jaar geleden dus toen jij een 42 was 41 bleek je borstkanker te hebben.
4:33
Nou, dat zal niet van de een op de andere dag gaan zijn.
Of Misschien ook wel kun je ons meenemen in hoe je erachter kwam en hoe dat er een beetje aan toe.
Ging heb op een gegeven moment In de kerstvakantie in 2018 een knobbel gevoeld.
4:49
In mijn linkerborst?
En eigenlijk gedacht.
Oh, Dat is iets wat ik even In de gaten moet houden.
Ik ben ongesteld, dus nou, hè, Dat is niet de meeste.
Dat kan wel eens.
Je kan wel kiezen te hebben ofzo, maar die ging eigenlijk niet weg.
Dus een maand later zat hij er nog.
En ook in die tussenliggende maand bleef hij er zitten en toen dacht ik, ja, daar ga ik wel even naar de huisarts voor de zekerheid, Maar ik was ooit eerder naar de huisarts geweest Omdat ik een soort ongelijkmatige weefsel voelde en Dat was helemaal niks, dus ik maakte me totaal geen zorgen.
5:15
Toen was ik bij de huisarts en die zei ja, Ik ga je toch even doorverwijzen naar het ziekenhuis en dan kun je maandag terecht en Ik was op een vrijdag bij de huisarts.
Ik zal maar nou, dat kan ik helemaal niet, want ik moet naar naar Spanje voor werk, dus doe maar een week later Omdat ik me gewoon echt.
Ik maakte me echt geen zorgen, dus die huisarts zijn ook van.
Maak je dan niet drugs in?
5:31
Nee, ik maak me hier echt helemaal niet druk over, dus toen ben ik naar Spanje gegaan, heb ik daar.
Had die huisarts zoiets van, doe dat nou wel.
Nee, die vroeg zich wel van, maak je er geen zorgen over, maar die dacht, ja, Dat is een week later, dus Dat is een week verschil, dus die wat die heeft me verder niet gepusht.
Om dat te doen had Ik denk ik zelf ook geen zin in gehad, want Ik wilde heel graag naar Spanje, dus Ik heb de Spanje ook nog.
5:53
Eigenlijk zo tussen neus en lippen door met iemand daarover gehad.
Ja, maar een dokter knobbeltje ontdekt blabla, dus een week later ben ik naar het ziekenhuis gegaan en heb ik hem homo grafie gehad, daarna nog een ECHO.
En toen was het een beetje onduidelijk van wat daar aan de hand was.
Toen zeiden ze van we denken dat het niet goed is, Maar we weten nog niet precies hoe en wat, want We gaan.
6:12
Er moet nog iemand naar kijken of het moest op kweek gezet worden, weet ik veel dus woensdag.
Dan komt woensdag maar terug.
Heb je woensdag gesprek met de chirurg?
Dus ik zeg ja, woensdag, woensdag heb ik een congres en ik zou.
Dus nog steeds geen enkele vorm van.
Oh, dit zou wel eens iets kunnen zijn.
6:28
En, Het was echt nou ja, het, Het was een congres waar ik veel zin in had.
En ik zou vanuit dat Congres in Utrecht naar Groningen gaan om daar donderdag en vrijdag een training te geven.
Ja, Dat is gewoon belangrijk werk.
Wat moest?
Gebeuren en werk waar ik echt zin in had om te doen, dus ik dacht, ja, hallo, dus ik zei ook beginnen tegen haar van ja, ik zeg, Ik heb geen zin om op een congres te zitten en dan een telefoontje te krijgen.
6:52
Van ja, sorry, mevrouw, je hebt kanker, Maar ik zou het ook echt wel zonde vinden Als ik dan hier zit en dan wordt gezegd, ja, Het is niks.
En dan denk ik, ja, verdorie, heb mijn congres gemist.
Dus toen zei de mama verpleegkundigen die echt fantastisch is vanaf het eerste moment die zei, weet je wat?
Ik bel jou dinsdag aan het eind van de dag, want dan staat hij uitslag al wel online.
7:11
En dan laat ik jou even waar weten, dan weet je waar je aan toe bent en dan kun je op basis daarvan nog beslissen.
Ga ik wel dat gesprek aan of niet, of nou ga ik wel naar de congres, dus toen heeft zij mij op 05.30u gebeld die dinsdag en zei ze, ja, Marieke, Ik heb echt slecht nieuws, dus kanker.
Ja.
7:28
Ja en dan staat heel eventje wereld stil en dan denk je ja en nu en hoe dan en wat dan en wel, ja, dan heb je gewoon even geen vragen.
Ja, en dat gebeurt Natuurlijk normaal gesproken niet zo, Maar dat was dus op mijn verzoek, hè?
7:43
Niet dat Mensen denken, nou, je krijgt de telefonische mededeling van vervelend voor je, maar je hebt kanker?
Nee, normaal gaat dat niet zo, Maar ik wilde dat graag.
Wat heb je gedaan?
Want ja, het valt even stil dat dat gevoel ken.
Ik ken ik ook heel goed.
Ik weet dat mijn man volgens mij de kinderen aan het halen was van de BSO, maar die kwam in elk geval terug.
8:05
Dus Ik heb de voordeur opengedaan, want die was meegeweest die dag van tevoren en Ik heb gezegd, ja, Ik heb slecht nieuws kanker en Ik denk, Ik heb mijn ouders gebeld en Ik heb paar vriendinnen heb ik gebeld.
Maar goed, Ik had Natuurlijk ook.
Die had Natuurlijk allemaal vragen waar ik het antwoord helemaal niet bewust en toen heb ik dus wel gedacht of wat had ik eigenlijk al meteen tegen de mama verpleegkunde gezegd?
8:24
Ja, Natuurlijk ben ik morgen bij die afspraak.
Ik ga niet naar dat congres, Dat was heel duidelijk vooruit dan.
Toen maar dan echt nodig is.
Ja, nee dat.
Was ben ik ook nog heel boos geworden.
Want hoe kreeg ik dus mijn mijn inschrijfgeld niet terug, dus ben ik heel boos.
8:42
Geworden zei, weet je wel wat er aan de.
Hand is en heb ik gezegd en Ik ben gewoon open over geweest, hé, ik kreeg ze niet nee.
Veel sorry voor u, mevrouw?
Maar we kunnen helaas geen, doe ik geen noem je dat revend geven.
Oké, dus je hebt dat ja vervelende woord en nieuws gehoord.
9:00
Je hebt ook in een keer.
Oh ja, kut, Het is echt wel serieus zit je hebt het Iedereen verteld en dan zit je op de bank hier.
En wat gaat er door je heen?
Nou eigenlijk nog niet zoveel, Omdat ik nog niks wist, dus Het was eigenlijk vanaf dat moment gewoon afwachten tot de volgende dag tot dat gesprek met de chirurg.
9:18
Want dan weet je.
Ja, die gaat je dan van meer vertellen, dus Het is een soort heel onwerkelijke fase waar je dan even in zit.
Maar wel met de zwaarte van wat er aan de hand.
Is dat het niet goed is, maar hoe en wat nou, daar weet je gewoon niet.
9:36
Kun je ons meenemen in ja eigenlijk wat er vanaf dat moment gebeurd en en hoe jouw traject er dan vervolgens uit gezien.
Heeft We zijn daarna met zijn Tweeën, mijn man en ik naar die woensdag dus na dat gesprek geweest met de chirurg.
Wat een heel fijn gesprek was, ondanks het slechte nieuws, Omdat ik vanaf het eerste moment voelde dat deze chirurg mij als mens zag en niet als patiënt AI is ook heel eerlijk geweest in ja, dat hij geen garanties kon geven en dat hij ook nog geen duidelijkheid had.
10:08
En dat je ook een soort periode in gaat waarin je gewoon maar af moet wachten, hè?
Hoe hoe groot Het is, hoe erg Het is, welke welke graad noem allemaal, maar op.
Hij heeft wel gezegd, Ik weet niet of het toen was of in een later gesprek.
Marieke, het wordt nooit meer hetzelfde, Maar dat wil niet zeggen dat het slechter wordt, maar Dit is wel een moment dat je leven dat er een voor en een na is nu en toen ben.
10:29
Ik zit even te denken of ik hier op moeten inhaken van wat een bericht, hoe er wat vond jij daarvan Omdat.
Vond het heel fijn Omdat.
Er eerst aandacht was voor mij als mens en pas in tweede instantie voor oké, nou gaan we deze onderzoeken inzetten en dan gaan we inplannen en je hebt een gesprek met die en blap.
10:53
Eerst eventjes aandacht voor de boodschap en voor de impact.
Ik voelde ook meteen van Ik heb.
Ik had twee kleine kinderen, die waren 7 en 9 en dat werd meteen gezien, dus dat vond ik heel fijn dat er eerst aandacht was voor het persoonlijke stuk en pas daarna de medische molen in gang werd gezet.
11:12
En wat ik daar ook heel erg krachtig aan vind, is in elk verhaal elk gesprek wat ik gehad heb.
Is altijd de conclusie, het wordt niet meer zoals daarvoor, dus dat lijkt in 100% van de gevallen aan de hand.
11:27
En Dat is ook denk ik, heel logisch Als je kijkt naar wat er gebeurt, toch?
Iedereen die erin haat, inclusief mijzelf, gaat erin met het idee van nou, oké, dan wassen we dit, varkentje en daarna ga ik verder waar ik gebleven was dat al op een eerlijke maar ook menselijke manier framen.
11:48
Is denk ik een van de meest impactvolle dingen die Je kunt doen als professional.
En dat deed deze arts dus ja, Dat is wel even een klusje.
Kudo's.
Ja, en toen dacht ik ja en nu ik moet morgen een training geven. in Groningen ga ik niet afzeggen of niet?
12:11
En daar had ik heel veel zin in en Dat was eigenlijk een training.
Twee dagen, donderdag, vrijdag en dan de week erna nog een keer donderdag, vrijdag en dan twee weken later nog een keer donderdag vrijdag, dus toen heb ik daarover nagedacht en ik je kan dan toch niet de volgende dag meteen terecht.
Tenminste ik niet, want er moest eerst gewoon een aantal onderzoeken plaatsvinden, dus Ik heb dat ook aan hem gevraagd.
12:29
Kan ik ja, Ik had ook kun je gewoon gaan werken, dus dan heb ik er met mijn man over gehad.
Van ja, wat doen we?
En toen dacht ik, Ik wil gewoon een Groninger, Ik wil gewoon die training gaan geven en Ik had een hotel geboekt, twee nachten, dus Ik ben gewoon die middag die woensdagmiddag naar Groningen gereden.
Mijn man afgesproken, We gaan pas in het weekend iets aan de kinderen vertellen, hè, Als ik weer terug ben, je kan moeilijk tegen kinderen zeggen, ja, jongens, mama heeft kanker en toen het toch over 3 dagen dus toen toen ben ik naar Groningen gegaan.
12:55
En, Dat was eigenlijk heel fijn.
Ja, nee, dat dat schiet niet op.
Nee, nee, dus je bent naar Groningen gegaan en dat nieuws en alles wat er gebeurt is er wel.
Was eigenlijk heel fijn.
Ik vond het heel fijn.
Ik ben 's avonds ook in bad gaan liggen in hotel en bij wijze van spreken hardop tegen mezelf gaan zeggen.
13:15
Ik heb kanker.
Ik heb kanker alsof het nog niet helemaal doordringt ofzo.
En dat gebeurde tijdens die training ook wel dat ik dan bijvoorbeeld die Mensen aan het werk hadden gezet en dan eventjes niet in die actieve rol zat.
En dank Ik heb kanker.
Ik heb kanker gewoon alsof je het niet kan geloven, zeg maar van jezelf, Maar het feit dat ik dan daar dus even niet met mijn gezin bezig was, maar gewoon even helemaal Alleen op een hotelkamer in Groningen en dat we even op me in kon Laten werken.
13:41
Dat was gek genoeg eigenlijk best wel fijn.
Denk ik wel iets heel belangrijks en Ik wil het eigenlijk voor later bewaren, Maar ik voel toch een haakje om om in te stappen.
En, Ik heb twee keer kanker gehad, een keer op mijn 15e en een keer op mijn 36e en op mijn 15e was het Oh shit je.
14:00
Ik heb kanker, Ik ga dood ik al die dingen over ik op mijn 36e was het Oh jeetje, Ik heb kanker.
Hoe moet ik voor mijn gezin zorgen?
Hoe ga ik zorgen dat zij het redden?
Hoe, hoe kan ik hun er doorheen helpen?
Hoe zorg ik voor voldoende inkomsten en op het laatste keer?
14:18
Misschien moet ik ook even stilstaan bij mezelf.
Ja.
En, dat hoor ik jou eigenlijk ook, zeggen van de eerste reactie is shit mijn gezin.
En, Ik ben opgeleid als therapeut als vaktherapeut beeldend, dus als therapeut de therapeut in mei dacht ook meteen, shit, Dit is een live event, weet je, dit gaat impact hebben.
14:37
Hier gaan ze Misschien wel last van hebben, dus hoe ga ik dat doen?
Nou, dan gaan we het later ook nog over hebben, maar Omdat ik dus daar Alleen was, was er dus ook tijd even voor mij kon ik dat even op mezelf in Laten werken, dus dat dat 8 ja, sommige Mensen zeiden toen weinig doen en dan meld je toch ziek en.
14:55
Ik vond het zo fijn dat ik het wel gedaan heb dat ik wel gewoon even en de afleiding had van werk, maar ook heel even twee avonden voor mezelf had Omdat het nieuws te verwerken.
Is een therapeutisch tip.
Iedereen om je heel even af te zonderen en bij jezelf te zijn.
15:14
Om daar ruimte voor te maken.
Nou kijk, Ik weet niet of je naar een congres in Groningen moet om seksuele voorlichting te gaan geven.
Dat is Natuurlijk niet de tip die we aan Iedereen geef, maar dit denk ik wel dat er een waardevol advies zit in.
Creëer even een ruimte voor jezelf.
15:30
Waarin je ook weet, van hier kan ik ook tijd en aandacht pakken voor wat er mij overkomt en niet per se over jouw relatie tot je gezin.
Of je werk of je werk kijk op het moment dat je een gezin hebt of of werk hebt, dan zijn is dat ook meteen de eerste zorg die je hebt van oh, hoe is dat?
15:49
Hoe moet ik het met mijn werk gaan doen?
Hoe moet ik dat met mijn gezin gaan doen?
En Er is eigenlijk eerst een een andere stap nog en dan ben je zelf.
En toen.
En toen en toen, nou heb ik die training gegeven zijn we denk ik weer naar huis gegaan op vrijdagmiddag en hebben we zaterdag op een gegeven moment de kinderen verteld van jongens.
16:10
We moeten iets stellen aan jullie, dus mijn dochter die zei, is het erg.
Ik zeg ja, Het is erg, en toen zei ze, heb je kanker, ik zei, ja, nou, die was meteen in in tranen en ga je nou dood en mijn jongste, die zei, ik, Ik weet niet meer precies wat hij zei, maar die was eigenlijk een soort van blij, want hij zag daar ook wel voordelen van in, Oh, dat mag ik, dit of zo, of dan?
16:31
Oh, dan ja, Ik weet niet, Ik weet niet precies wat hij zei, maar maar wel een beetje van Misschien wel een Misschien wel een voordeel uit te halen.
Ik hoef niet meer naar school?
Ja of Ik weet niet, dan mag ik een knuffel uitkiezen of dan mag ik iets, want hij had hij zat In de klas met twee kinderen, waarvan de moeder ook kanker had gehad.
16:48
En volgens mij allebei borstkanker allebei volgens mij voor een 40 ook rond die leeftijd, dus ook allebei ook jong en.
Volgens mij was dat het dat dat die kinderen dan dus een knuffel mee hadden om naar school, dus hij dacht meteen, oh, dat mag mijn knuffel mee naar school.
Dat is goed nieuws.
Ja.
17:07
Dat is gewoon heel relativerend, weet je, en uiteindelijk weet je dan nog steeds niks, dus Je moet dan nog steeds zeggen van nou, We gaan een heleboel onderzoeken doen bij mama en ja, word je nou kaal?
Ja, dat weet ik nog allemaal niet.
En ja, mag ik nou weer op een tablet?
Is dan de volgende vraag dus Het is ook gewoon super relativerend.
17:23
Het is super confronterend Omdat je denkt, jeetje wat voor impact gaat dit hebben en ga ik dit overleven?
Want dan weet je dan nog allemaal niet?
En hoe moet het met jullie verder en tegelijkertijd gewoon in het hier en nu van wat er aan de hand is?
Hoe wist jouw dochter zo specifiek te vragen naar wat er aan de hand was?
17:43
Ja, dat weet ik niet.
Heb je dat wel eens aan gevraagd van Goh, weet je nog dat je dat?
Nou.
Accuraat ja.
Ja oke dan hebben.
Ik heb geen vervolgvragen over, Maar het viel me op dat ze daar denken dan zo, Bam is het kanker.
18:01
Nou en wat wel bij mijn dochter dronk dus dus wel enigszins de impact door, hè?
Die die wist echt wel en die had Natuurlijk ook twee kinderen op school van wie de moeder kanker had, want ze zitten niet in horizontale klasse met verticale klasse.
18:18
Met een van die meiden had ze wel eens vaker gespeeld.
Bij mijn zoontje iets minder, dus We hebben afgesproken van We gaan maandag met jullie naar school maandagochtend en dan gaan we het ook aan de aan de meesters en juffen vertellen nou dus We zijn 's ochtends met zijn 4 en naar school gelopen weer maandagochtend.
En mijn dochter ja, die vond het heel moeilijk en in tranen dus we dachten nou, We gaan eerst met jou mee nou verteld en en zij huilen en docent ingelicht.
18:44
En daarna naar mijn klas van mijn jongste, en daar stond docent eigenlijk al een beetje bedremmeld te bekijken te kijken.
En ik zei, ik zei, Oh, heeft hij het al verteld?
Ja, hij was gewoon een klas ingerend van juf jef.
Mijn moeder heeft kanker, zo van, Ik heb nieuws.
En, Ik heb een knuffel.
19:00
En, ik mag een knuffel het aan mee.
Nou Win Win situatie ja dus ja, die heb je dan praat je dan ook even even bij.
Maar die die die die had minder die impact was voor hem veel minder die en tegelijkertijd.
Ik bedoel, zijn wereldbeeld was, ik mag een knuffel meenemen punt, hè?
19:21
Dus helpt ook totaal geen idee over wat er ging komen.
Hij ook weleens ooit.
Hij is heel.
Ik vind hem empathisch, heel goed, dus Ik weet dat we ook later, Maar dat was wel ergens in het begin met zijn twee ën in bad.
Hij was niet lekker.
Ik zei nou zo lekker met zijn Tweeën bad en dat hij op een gegeven moment tegen mij zei, we lagen allebei lekker in dat schuin zei, die weet je mam?
19:42
Eigenlijk voel je een soort koning Als je ziek bent.
Ik zou u zo dan, ja zei die, dan mag je gewoon op de bank liggen en hoef je niet naar school en je hoeft niet naar je werk en Iedereen is lief en aardig voor je je mag kiezen wat je wil eten.
Ja, zij is eigenlijk best fijn.
19:58
Vond ik zo mooi.
Ja, om om dat je ook een koning kunt zijn in ja in, hoe er voor je gezorgd wordt dan Als je Als je ziek bent.
Kant.
Dan heb je het Iedereen verteld, ongeveer je hebt zelf voor je werk in een hotel ook even tot jezelf kunnen komen.
20:19
Wat de afleiding van werk gehad.
Alles staat klaar om aan de slag te gaan.
Hoe zag jouw traject er vervolgens?
Uit dat leek in eerste instantie heel simpel, want dan krijg je gewoon een of ik kreeg in dat geval.
Ze wisten zeker dat het links dat daar kanker zat, maar ze zeiden, We willen, je bent hartstikke jong, dus We willen ook.
20:41
We willen zeker weten dat we het goede gaan doen, dus We willen alles goed onderzoeken, zodat we niet later er achter komen.
Oh, wacht even, er zit nog een plekje of in In de andere borst zit ook wat.
Dus voorstel was een MI.
Nou dus dan ga je in MI en ik moest heel erg denken Toen ik daarin lag en want Ik had nooit In de amarin gelegen dat ik dacht, Ik ga gewoon, Ik was wel eens een sanadome geweest en daar had je ook.
21:06
Heb jij ook zo een apparaat waar dan in kan leggen met van die waterstralen?
Dat is gemasseerd wordt en dan krijg je dus gewoon zo een leuk ontspannen filmpje te zien lig je ook met je hoofd naar beneden, dus Ik weet nog dat ik daarin lag.
Ik denk oké, Ik ga het zo gewoon benaderen, weet je wel gewoon mijn ogen dicht en laat maar gewoon over me heen komen en dat apparaat begon en ik dacht of ik moet mijn ogen ook wil ik word kotsmisselijk in in in dit apparaat.
21:28
Als kandideren alsof alles ging draaien, dus Ik had mijn ogen open en ik dacht ook nog, ja, ze hadden hier ook wel iets leuks even filmpje van kunnen maken.
Ervaren?
Nee, zeker niet, Maar ik dacht wel tegelijkertijd ja, wat een kleine moeite is dit om te zorgen dat Mensen dan toch een of ander soort ontspannen beeld hebben.
21:44
Want Het is allemaal al lang hè?
Je krijgt een koptelefoon op met muziek, maar vooral het geluid.
Horen jullie gewoon niet meer.
Dus nou ja, Ik denk hier had iets meer zorgen.
In mogen.
Maar goed, toen, toen kwam dus die uitslag van die MI.
Ja, daar hadden ze ook weer iets op gezien.
Wat onduidelijk was, maar wat ze dus niet konden checken.
22:00
Dus weer onzekerheid, ja, dan moeten we toch weer een MI doen met punctie, dus ik moest weer een keer.
Maar goed, dat kan wel niet meteen, dus dan moet je weer een week wachten.
Nou en maar iemand punctie gehad dat, dat vond ik echt heel naar, want dan lig je lig je al in of ligt voordat je die MI ingaat of er gewoon een soort apparaat aantal keren in die borst geschoten om daar een strook weefsel uit te halen.
22:20
Dus alles onder het bloed aan mijn borst, bont en blauw.
Uiteindelijk bleek dat wat ze konden zien niet niet kwaadaardig te zijn was een soort afwijking die vaker voorkomt, maar helemaal oké.
Maar doordat er elke keer weer iets werd gezien en weer onderzocht moet worden, heeft die eerste fase tussen de diagnose en operatie heeft 7 weken geduurd.
22:41
Is wel normaal gesproken is het protocol is binnen 3 weken.
Ga je starten met behandeling of een operatie of chemo of wat dan ook.
En die periode heeft mij heel lang geduurd en dat vond ik echt heel naar het niet weten waar je aan toe bent en het heen en weer geslingerd worden tussen ja hoop en vrees eigenlijk.
23:00
Zekerheid?
Als soort van gevoel en dat over een periode van 7 weken waarin je het gewoon niet weet waar je wel weet dat je eigenlijk op te schieten hebt.
Ja, en waar steeds onderzoek en waarschijnlijk het antwoord is, oh, We moeten shit, We moeten weer een onderzoek doen.
Kunnen we poging wagen.
23:16
Misschien is het een een dood einde om het gevoel onzekerheid nog wat verder uit te pakken.
Wat de.
Wat is dat voor gevoel?
Ja, dat vind ik heel lastig.
Er is voor mij een term voor lumina aliteit, zo'n tussenfase.
En dat, Dat is het een beetje, weet je dit, Het is ja en het.
23:35
Het was onzekerheid, Maar het was ook overgeleverd zijn aan, want aan de ene kant denk je, ja, hallo, jongens, daar zit kanker in mijn lijf en die moeten zo snel mogelijk uit.
Of die moet zo snel mogelijk hè behandeld worden.
Maar ja, aan de andere kant kon ik het ook waarderen dat ze zo zorgvuldig wilden zijn en dat heeft de chirurg ook verschillende keren gezegd.
23:52
We willen niet later denken, hadden we maar hè, hadden we maar een ander traject ingezet.
We willen echt nu weten dat wat we doen en dat het goede is.
Waar ik ze achteraf echt wel heel dankbaar voor ben, maar die fase is wel echt wel slopend en op dat moment overleef zit je in een soort overlevingsstand, Maar ik heb daar later echt wel nog wel last van gehad.
24:13
En, wat is het voor gevoel?
Ja, Het is gewoon.
Ik moet denken aan zo'n pok pok, weet je wel?
Je hebt van die knikkers die dan zo tegen elkaar ingaan, weet je, je gaat een onderzoek in.
Oh, goed, nee is oh, wacht even toch weer slecht nieuws, oké, weer de andere kant ook nog een onderzoek, dus dus ja.
Je wordt heen en weer.
24:28
Geschommeld, nou ja, en Ik heb op een gegeven moment ook nog in dat traject en toen zou ik s middags al naar het ziekenhuis gaan voor een onderzoek.
S ochtends onder de douche nog een knobbeltje met een andere bos ontdekt.
Dus dan staat weer je wereld even stil en dus gebeld met het ziekenhuis en dan kan je meteen die dag zelf de dag nog komen is allemaal geen probleem en ik bracht mijn dochter naar school en op dat moment zijn mijn dochter tegen mij.
24:51
Mam, ga je nou eigenlijk dood?
Ja om 08.15u s ochtends maar dan denk je ja, Ik heb geen idee, want Ik heb net weer iets ontdekt en we zitten nog steeds in die in die onderzoeksfase.
Dus Ik heb tegen haar gezegd, ik zei, Nou ja, ik zei, daar was ik niet van plan.
25:07
Ik zeg en de dokters denken ook dat ze mama gewoon beter kunnen maken.
Dus Laten we maar vanuit gaan dat ik niet doodga, maar ondertussen denk je, voel je je van binnen heel anders, denk je echt, ja, ik ik, ik, Ik weet het niet.
Ik wilde dit eigenlijk gewoon logisch doen en lekker vragen gestructureerd uit elkaar houden.
25:24
Maar we hebben nu al een paar keer gehoord hoe aandoenlijk kinderen zijn.
Hoe puur ze zijn, hoe relativerend ze kunnen werken.
Maar hoeveel aandacht ze ook nodig hebben?
En Ik kan horen dat er ja, dat je eigenlijk ook heel bewust moet omgaan met wat vertel ik ze wel en niet.
25:45
Je wil niet oneerlijk zijn, maar je wil ze ook niet meenemen in je doodsangsten die die tot In de ziel pijn doen.
En hier heb je een soort imprint van mama 's angsten en je noemde al, oh ja, Dit is hun.
Hier gaan we hier gaan we ze verpesten bijna zo moment.
26:04
Hoe ga je met je kinderen om in in zo'n situatie hoe?
Hoe neem je ze mee of niet in wat er aan de hand is?
Nou ja, Wij hebben ervoor gekozen en daar hoef ik eigenlijk ook niet lang over na te denken om ze mee te nemen op hun niveau.
26:21
Omdat ik dacht, Als we ze helemaal niet meenemen, dan wordt het Misschien nog wel groter in hun hoofd.
En kinderen voelen dingen aan, dus ik dacht, We gaan ze niet.
Niks vertellen, We gaan vanaf, was vanaf het ene.
Vanaf het allereerste moment was dat duidelijk en maar wel aansluiten bij.
26:37
Nou ja, bij wat ze aankunnen en wat passend is bij de leeftijd, dus zij wisten elk elke keer Als ik het ziekenhuis moest voor onderzoek, wisten ze dat.
En Ik had op een gegeven moment mijn kinderen een filmpje gekeken.
Er was bij MNPO als er een filmpje over, daar is een serie, daar kan ik nu even niet opkomen, maar over een moeder die kanker had en dat meisje in die serie die had een knuffel gekocht voor haar moeder, dus Ik had dat met.
27:02
Mijn kinderen bekeken en zo van, nou ja, dit zo zijn dus ook andere kinderen van wie de moeder kanker heeft.
En toen had mijn dochter bedacht.
Ik wil ook een knuffel voor jou kopen van mijn zakgeld.
Ja of hoe super leuk en super lief.
Maar ik dacht in het begin, dan hoef je niet van je zakgeld te doen.
27:17
Die betalen wij gewoon.
Nou, Dat was echt heel boos over en ik dacht heel snel, ik moet haar dit Laten doen, want Dit is haar manier om hier kan zijn regie over hebben hier.
Dit kan ze voor mij doen.
Ze kan niks doen, maar dit kan ze doen.
Ze kan van haar zakgeld een knuffel kopen, dus We zijn Samen naar de winkel gegaan en hebben we Samen een knuffel gekocht en die is dus ook elke keer mee geweest naar het ziekenhuis en vanuit de stukje bijgeloof nog steeds Als ik controle heeft heb gaat Piper zo heet die knuffel gaat mee en Ik weet zelfs nog dat mijn oudste dochter mijn dochter die was op kamp.
27:53
En, zij was altijd degene die ervoor zorgde dat hij dat die knuffel In de tas zat.
En toen was zij dus een paar dagen op kamp en toen nam mijn zoon mijn jongste, die nam dat over, dus die ging in een keer zeggen, want Ik had een afspraak, moest betaald worden, zei die man.
Heb je aan Piper gedacht?
28:09
Zit hij in je tas?
Ja, Dat is, Dat is ook echt heel mooi.
Ja, dat weegt echt een ritueel en uiteindelijk zijn er meerdere door rituelen denk ik gekomen.
Ze hebben ook hele directe vragen gesteld, hè?
28:25
Ik vertelde net van het onderzoek in die MI met die punctie, waardoor helemaal borst bont en blauw was.
Ja, weet je, mijn kinderen zien mij gewoon bloot en en er was toen ook echt wel extra nieuwsgierigheid naar die borsten, want die ene borst was ziek hè?
28:40
Dus soms kwamen ze daar ook kusjes op geven of of hè of aaien zo van nee, deze borst is ziek.
Nou ja dan op gegeven moment zei mijn zoontje die keek die keek ernaar en die zei, en die was helemaal bont en blauw, zei die man mooi jij nou een zombie te weinig moet ik ook gewoon heel hard lachen.
Gewoon, Het is gewoon een heel erg grappige vraag.
28:56
Dus dan ga je uitleggen Waarom die er zo uitziet en dat ze een onderzoekje hebben gedaan.
En ja, maar ja, het houdt je echt heel erg in het hier en nu.
En ik zei net van het kamp, We hebben de kinderen meegenomen.
Op een gegeven moment dacht ik, Ik wil eens een keer meenemen.
We gaan helemaal trouwens nu de chronologische tijd uit.
29:14
Hè?
Vast.
Nou ja, Ik weet dat ik op een gegeven moment dat mijn dochter toen op gang ging en toen zat ik moest ik net beginnen met bestraling en toen had zij in een keer allerlei vragen van, maar wat gebeurt er dan?
En heb je dan pijn en moet je dan in apparaat en is er dan bloed?
29:31
En Ik had al bedacht, Ik wil ze een keer meenemen, had ik ook al bij het CWZ overlegd van mogen mijn kinderen een keer mee, gewoon om te zien wat er dan eigenlijk gebeurt en dat het allemaal niet zo spannend is en niet zo eng is, Maar dat had ik bedacht voor de dag na Hemelvaart en toen dacht ik, nee, ze moet gewoon nu mee.
29:46
Zij moet mee voordat ze op kamp gaat, want waar kan ze met een gerust hart op kamp?
Dus toen hebben we geregeld met CWZ Als we bij de eerste afspraken bij de tweede afspraak ze vrij voor gekregen van school dat ze gewoon mee mochten om dus ook gewoon de de.
Ja, het normaliseren en en en te zorgen dat het niet groter werd in hun hoofd dat het gewoon een apparaat is en dat dat de reden is Waarom al die streep op de live heeft staan, dus dus, en dat hebben ze echt bij CWZ fantastisch aangepakt.
30:12
Weet je dat ze mee mochten en dat ze uitleg hebben gekregen en tijdens de bestraling zelf mochten ze mee naar de computerruimte en daarna mochten ze weer mee terug.
En ja, echt fantastisch.
Dus eigenlijk vanaf moment één voor om de kinderen daar gewoon bij te betrekken en om bijna alles met ze te delen.
30:30
En ik zeg bijna alles Omdat we net eigenlijk ook al zeiden van ja, die.
Er zijn een beetje grenzen aan doodsangsten en mega onzekerheid die je dan ook weer niet bij zullen neerleggen.
Hebben jullie bewust gesproken bewust gedacht over waar wel en waar niet en en of kwam deze grens een beetje zo organisch tot stand kun je dan kun je daar wat over vertellen van wat zijn dan de afwegingen die je daar?
30:53
Maakt wat ontzettend geholpen heeft.
Denk is dat we het gewoon nog genormaliseerd hebben en we spreken.
Of ja, Je kunt iets iets wat niet normaler zien normaliseren, maar wel er gewoon.
Het is gewoon bespreekbaar.
Het ligt op tafel zodat het voor hun ook niet groter werd dan dat.
Het was maar een heleboel dingen gingen ook gewoon organisch door de.
31:11
Raken die zijn stem.
Hè?
Doordat ze wilde weten van hoe, hoe werkt dat?
En Ik weet dat mijn dochter die wilde heel graag een een presentatie, een soort spreekbeurt op school.
Daar geven ze allemaal geen spreekbeurten op dat moment, maar zij had bedacht.
Ik wil graag hier iets over vertellen, dus Ik heb ze heeft helemaal zelf een powerpoint gemaakt.
31:30
Heeft de informatie op internet over verzorgd, heeft ze soms aan mij gevraagd van, hoe is dat dan?
En het filmpje van de chirurg die mij zou opereren zit in een powerpoint presentatie.
En ja, Het is heel aandoenlijk Als je die naar die powerpoint presentatie kijkt.
Gewoon in jip en Janneke taal uitleggen wat kanker is en hoe chemo werkt en dat je dan.
31:50
Ja, het, Het was allemaal nog onbekend, hè?
Of ik dat zou krijgen.
En die heeft ze dus op de dag dat ik geopereerd zou worden, want ik zou eerst geopereerd worden.
Uiteindelijk na al die onderzoeken was besloten, We gaan eerst opereren en daarna kijken, kijken we verder heeft ze op de dag van de operatie heeft zij die presentatie in haar klas gehad en ook daarvan dacht ik, moet dat nu vandaag eens, weet je wel, Het is al zo een beladen dag, want ze wisten Natuurlijk vandaag wat mama geopereerd, dan gaat de kanker eruit.
32:16
En ook daarvan dacht ik, ja, Natuurlijk moet dat vandaag, weet je, Dit is gewoon haar manier van controle willen houden en iets bekijkt kunnen dragen.
Een stukje regie op wat dan ook, maar wel is een stukje van dit kan ik dan doen.
We zijn nu 5 jaar verder en We moeten het nog helemaal hebben over wat er gebeurd is, dus dat daar komen we nog wel terug.
32:39
Al wel je ook wel weer een paar puzzelstukjes al noemde, maar om het toch even bij de kinderen te blijven.
Want je bent, je bent nu 5 jaar verder hoe?
Hoe kijken ze daar nu naar?
Hoe is het nu met rondom dat thema?
Dat ze daar soms nog wel met een soort van verdriet op terugkijken.
32:57
Ik heb het daar soms ook wel eens ook met ze over en heb je daar nog last van, of speelt dat nog, of of ben je daar nou bang voor?
Ik had vanochtend controle.
In het ziekenhuis toen zei mijn jongste die zei Van, Oh, leuk, dan hebben we straks taart, weet je wel?
Dus Er is nu ook een soort vertrouwen vanuit hun ja, Je moet op controle, Maar we gaan er wel vanuit dat het goed is.
33:17
Weet je wel, dus dat vertrouwen is wel echt wel wat al teruggekomen.
Goed moment om even het verhaal rond te maken rondom hoe jouw behandeling eruit zag.
We hebben al voorbij horen komen dat er een operatie was.
33:32
Bestralingen hebben we gehoord.
Chemo nog niet, hè?
En Dat is ook niet gebeurd.
Volgens mij maar.
Kun je ons dan even een blauwe vraag, kun je ons even meenemen in gewoon de de daadwerkelijk stapjes die er mee is?
Gebeurd zijn dat hele traject heeft dus best wel lang geduurd 7 weken en uiteindelijk is besloten van oké, We gaan We gaan opereren.
33:54
Tumor lak 11 11 cm of 11 mm te zijn.
Nou dat.
Dus opereren was, zeg Maar het Protocol, dus Ik ben toen ja 7 weken ben ik geopereerd, maar is goed verlopen.
De tumor is eruit gehaald, dus er zat omheen nog 1 1 1 voorstadium een stuk van voorstelling van kanker.
34:14
Dat is ook verwijderd.
Zijn er andere ware schoon?
En nou ja, dan gaat alles wordt onderzocht en dan heb je dat gesprek van ja, hoe gaan we nu verder?
Nou ja, dan dan krijg je dat soort praktische dingen hè.
Van ja, zo groot was het tumor graad een, dus Het is de meest gunstige graad, zeg maar die Je kunt hebben.
34:31
En, toen zei die chirurg daar tegen mij dus de, dus We gaan bestralen punt.
Ja en.
Dat was zo onwerkelijk Omdat ik dacht, Ik ben 41, Ik ga dit hele traject in.
Ik ga hormoontherapie krijgen.
Ik ga geen MOL krijgen, want Ik ben veel te jong om kanker te krijgen.
34:48
Ik krijg het hele rataplan.
Ik krijg de hele rataplan, daar ben ik vanaf het begin af aan vanuit gegaan en toen op dat moment, zei hij in een keer.
Nee, We gaan, We gaan Alleen maar stralen.
Ik had er echt niet op gerekend, dus Het was een soort van wat.
En toen nou, toen heeft hij ook wat verteld van dat ze gewoon niet willen overbehandelen en dat hè, met met graad een en en de 11 mm tumor die Ik had en dat het dus maar op één plek zat.
35:12
Zei die van nou, dan is het gewoon.
Het protocol is bestraling en wat hij toen heeft gezegd, daar ben ik op een steeds dankbaar voor.
Ik heb trouwens alle gesprekken met hem met toestemming opgenomen, vanaf dag één Als het dan gaat over tips.
Neem ja, Ik heb het gedaan Omdat ik dacht, Ik weet, Misschien hoor ik emotioneel en Misschien kan ik niet meer volgen wat er allemaal gezegd wordt.
35:33
Dus ik vond het heel fijn om het A zelf terug te Laten luisteren, maar bijvoorbeeld ook te delen met bijvoorbeeld mijn ouders.
Wat ontzettend slim.
Ik.
Een soort van, oh, ja, jeetje, dat kan je Natuurlijk ook gewoon doen wat slim en dus je hebt alle informatie gewoon.
35:51
Opgeslagen.
Ja letterlijk opgeslagen op mijn telefoon, ja, dus Dat was heel.
Fijn dat dan ook terug.
En toen dacht je, oh, dit heb ik totaal gemist in dit.
Nee, eigenlijk niet, Dat is eigenlijk.
Het gekke is als.
Ik, nee, Als ik dan terug live dacht ik, oh, Ik heb Ik heb best.
36:06
Ik heb best wel goed kunnen luisteren, hè?
Ondanks soms alle alle slechte berichtgevingen Alleen wat hij toen zei tegen mij zei, die van Marieke, Er is echt een verschil tussen vrouwen die chemo hebben gehad, een vrouwen die geen chemo hebben gehad Als het gaat over kwaliteit van leven Als het gaat over restklachten dan dan ben je echt zoveel beter af Als je geen chemo hebt.
36:29
En ze zei tegen mij, ga nou ook niet morgen volgende week overal maand over 3 maanden denken Hattem maar Hattem maar chemo gegeven had me maar hormoontherapie gegeven.
Dit is echt in jouw geval het beste om te doen.
36:45
Als we meer doen doen we je meer kwaad dan goed.
En, dat heb ik nog heel vaak achteraf teruggeluisterd dat stukje hè?
Omdat je dan bijvoorbeeld in contact met lotgenoten of Omdat dan toch de angst of zo opkomt en dacht ik weer nee terug even luisteren.
Even luisteren toen zei dus Dat is echt.
37:01
Dat is het specifiek dat stukje heb ik heel vaak nog teruggeluisterd om mezelf te denken, nee, Dit is echt de beste.
Aan het einde van de behandeling?
Want toen volgde er nog wel 4 weken bestraling met een booster.
37:16
Noemen ze dat dan?
Ja, Dat is dan een extra hoge concentratie op een bepaalde plek.
En dan is ook dat weer spannend.
De verdubbelaar.
Ja zoiets ja, we zetten de verdubbelaar in.
Nee dus dan moet je ook naar het ziekenhuis en dan wordt er gekeken van waar moet er dan bestraald worden?
37:33
En dan krijg je krijg van die lijnen op mijn op mijn lijf en ze willen dan een soort Marker plaatsen om te weten, waar moeten we op richten?
Dus Dat is meestal is dat een tatoeage puntje en dat heb ik geweigerd.
Want ik dacht, Ik heb geen enkele tatoeage.
En Als ik ooit besluit om een tatoeage te nemen, dan wil ik een mooi iets en dan wil ik niet nu een punt die me herinnert aan borstkanker, ook al weet ik dat het vergoed zou worden om later te verwijderen of wat sommige vrouwen zeg, ik zie hem bijna niet meer.
38:01
Ik dacht, nee, Ik heb de regie over mijn lijf en ik bepaal wanneer ik getatoeëerd wordt.
En Dat is niet nu, dus ik kreeg een sticker.
Ook en dan ga je dus dat traject van bestraling in wat ook weer spannend is Omdat jij je huid daar op kan reageren.
38:18
Dat is me alles meegevallen, Maar dat dat bedoel ik.
Ik ken ook verhalen van vrouwen de huid helemaal kapot is gegaan.
Nou, Dat is bij mij allemaal niet gebeurd.
Want bij bestraling is het Natuurlijk niet zo dat ze.
Gewoon hier even een een onschuldige dosis, weet ik veel wat gegevens geven bestraling dus dat Dat is heftige.
38:38
Shit, heb je de medisch?
Heb je daar relatief weinig last van?
En nog steeds, hè, Maar ik heb weinig littekenweefsel.
Mijn borsten zijn gewoon heel soepel, dus het die bestraling heeft echt weinig schade toegebracht.
38:54
Na 4 weken zijn.
Ik ben begin april heb ik die uitslag gehad dat we dus niet geen chemo gingen doen en Ik was begin juni klaar met mijn stralen.
De behandeling.
Gefeliciteerd, u bent genezen tot ziens.
39:10
Nou gelukkig niet vanuit het ziekenhuis.
Dus nou, daar heb ik echt wel heel veel zorg van gehad en ook een nacontrole en ook bij de nacontroles altijd aandacht voor.
Hoe gaat het met je?
Maar voor je omgeving is het wel een soort punt.
39:27
Hetzelfde het voor jezelf niet, zo is dus dus dat hele traject van onderzoeken en medische behandelingen is ook heel duidelijk.
Het moet gewoon om 02.30u daar zijn hè, bij wijze van spreken.
En dan denk je zelf oké, klaar en door en zo werkt het niet.
39:44
Nee.
Waarom niet?
Omdat ik voor mijn gevoel toen pas aan verwerken, begon van wat er eigenlijk gebeurd was, hè?
Ondanks het feit dat er ergens een deel ook hoeft met de kinderen hebben gedaan.
Echt wel bewust in het moment was.
Maar dan realiseer je je eigenlijk pas wat er wat er gebeurd is het.
40:02
Dan komt er gewoon een nieuwe fase in in in dat herstelproces.
Is toch wel even een moment om in in onze oren te knopen, want Dat is eigenlijk gewoon altijd zo.
Tijdens de ziek zijn gaat er een overlevingsstand aan en doe je alles om om er doorheen te komen Als je dat gehaald hebt en Er is rust en Iedereen denkt, nu mag je door, nu kun je weer normaal gaat doen.
40:27
Dat is het moment waarop je tijd nodig gaat hebben om stil te staan bij mij.
De eerste keer had ik 5 jaar feesten eerst nodig om überhaupt daarna te durven kijken.
En toen kwam het.
Ja, het moment gaat komen en Het is niet tijdens het ziekzijn.
40:43
Nee en ik ik.
Jij zegt Van, Dit is een momentum in je oren te knopen.
Ik zou ook tegen Mensen tegen naaste willen zeggen van Ben er dan ook, weet je in die in die in die week dat ik geopereerd moest worden, had ik hier 8 bossen bloemen staan.
Terwijl in die periode nadat je behandeling klaar is, denken er veel minder Mensen aan, terwijl dan Dat is eigenlijk Misschien wel eenzamer stuk of zo.
41:06
Omdat Als je in behandeling zit, dan is Iedereen.
Iedereen weet het, Mensen bellen, hoe gaat het nou?
En maar nabla heb je al nieuws en bloemetjes en kaartjes en ballen.
En dan is alles klaar en dan denkt Iedereen, oké, mooi over tot de orde van de.
Dag, waar blijft Marieke?
Ja.
41:22
Eenzaamheid.
Hoofdstuk, hoe was jouw?
Is eenzaamheid hoofdstuk terecht de a.
Daar is Misschien een beetje overdreven, maar hoe Laten we even stilstaan bij bij jouw herstel en verwerking?
Nou ja, toen was het bijna zomervakantie en Ik had vanaf het moment dat ik geopereerd had ik mezelf ziek gemeld Omdat ik dacht, Ik wil dit gewoon voor mezelf goed doen en mezelf de rust geven om dit goed te doen.
41:45
Maar ook voor mijn kinderen die gewoon nog heel klein waren.
En toen was eigenlijk de verwachting in eerste instantie van de bedrijfsarts zal ik zo na de zomer wel weer van zou kunnen beginnen met werken.
En Ik was dood op en die Ik was zo blij dat Iedereen gewoon weer naar school ging en ging werken.
42:01
Want ik vond het super vermoeiend, dus Ik ben heel lang moe geweest en achteraf je hebt dat ook wel besproken in het ziekenhuis en zij zeggen, ja, die periode van onzekerheid heeft bij jou zo lang geduurd dat dat Misschien daar al mee te maken heeft, dat dat er nu allemaal ook daar die spanning vanuit moet.
42:19
Maar ik ben gewoon heel moe.
Rust een heel, heel vergeetachtig.
Ik heb geen chemo gehad, maar als er gaat over chemo brein.
Ja, echt.
Weet je wel?
Dat ja wat zijn voorbeelden dan?
Nou dat ik nou, ik moet erbij zeggen, Ik heb had echt een olifanten geheugen, hè, want soms vertel je dit aan Mensen, zegt Mensen, ja welkom in mijn leven terwijl Ik denk, ja, mijn leven was anders.
42:41
Hè?
Dus ik kon.
Ja, Ik had echt solide, dus dan nou dan dat je naar boven loopt en dat je denkt, dat ging ik hier ook alweer doen en dat heb ik nu nog wel eens ooit en dan loop je naar beneden en naar 5 minuten of 10 minuten of een half uur.
Of komt er zo'n moment inderdaad dat je denkt, oh ja dat.
42:57
En het dat moment kwam?
Niet nee.
Weet je wel, dus geen idee totdat dan bijvoorbeeld de kinderen naar bed moeten en dan mijn man zei, waren ze beddengoed en dan denk ik, fuck you, dat zit toch nat nat In de wasmachine, want Dat was het, weet je?
Of Ik heb nooit in mijn leving aanmaningen gekregen.
43:15
Ik kreeg in 1 keer 1 aanmaning gewoon.
Ik kon me niet herinneren dat ik überhaupt een een rekening had gehad of wat dan ook, maar dan denk ik ja, hoe dan alsof het gewoon 1 grote zeef is eigenlijk.
Wat een heel klote.
Het gevoel is dus ik, ik ik.
43:30
Ik heb ook hier weer heel veel herkenning en vooral Omdat je daarvoor zo betrouwbaar en solide was.
Denk je elke keer van, oh, shit, Ik weet gewoon niet wanneer Het gaat komen en.
Wie ben jij, weet je, kom, Mensen tegen die je niet goed kent, hè?
43:46
Marieke, hoe is het en dat dacht, wie ben jij?
Wie Ik kan moeilijk zeggen dat ik je niet ken mij er geen komt echt geen belletje.
Ja, wat ik vooral nou moeilijk vind is dat anders zijn vooral op dat stukje wat minder begripvol.
Ja op het moment zeggen, ja, echt totaal vergeten dat wij een afspraak hadden.
44:06
Ik ben dan ook niet zelf niet degene die zegt Van ja.
Dat komt Omdat ik 1/2 schildklier heb.
Want oké, met hoeveel claim kan je dat nou wel of niet beweren?
Maar Er is daadwerkelijk wat anders voor die ander is dat niet per se een heel.
Goed excuus dus ik.
Ik had daar zelf heb ik daar.
44:23
Ja vond ik, dat vind ik dat de hele moeilijke.
Maar ik merk ook dat dat voor de omgeving Misschien nog wel de moeilijkste is om mee te dealen.
En ik vond het ook irritant als Mensen dan zeiden, ja, dat heb ik ook wel eens ooit.
En dan denk ja, oké, maar had ik het niet?
Ben B.
44:39
De manier waarop ik nu heb heb ik nog nooit gehad.
En jij waarschijnlijk ook niet.
En wat ik echt, ik zei, ik noemde net hier vermoeidheid, al Ik weet dat de kinderen klein waren en dat je dan soms ook wel eens ooit van je werk komt en hoofdpijn hebt.
En je denkt, oké, wacht even nog twee uur.
Dan liggen ze in bed en dan kan ik.
44:54
Dan kan ik relaxen.
Weet je dat idee dat ik nog even door kan trekken?
Nou, nou ging gewoon vanaf het ene wordt op andere moment dat lampje uit.
Weet je wel dat ik dan dacht, hè, dan maar mijn partner bijvoorbeeld niet thuis was en dat ik dacht, Dit is kinderen meer tijd en dat mijn hoofd dat dacht en mijn hoofd ook heel graag op wilde staan en dat dat live gewoon niet in beweging kwam.
45:13
Omdat ik dacht, ja op en dan soms kwam dat dan na een half uur wel terug.
Ook dat gewoon niet, niet al je reserves zijn op wat dat betreft tenminste, je hebt geen reserves meer.
Hoe ga je daarmee om?
Want er kan niks meer dan toch?
45:30
Alleen maar toe kunnen toegeven en kunnen bedenken, oké, dan liggen ze een half uur later in bed.
Weet je of dan boven komen en dan zo moe op bed vallen en dat ik dan daar lag naar het plafond lag te kijken naar die denk, ik moet me nog uitkleden voordat ik naar bed ga.
Maar Misschien straks ja, Toen ik nog gezond was, kun je dat aanvoelen komen.
45:50
Kun je aanvoelen komen dat je denkt, oh wacht even, Ik ben moe aan het worden of ik en nu was het gewoon plop weg Energy.
Ja, dat kun je Alleen maar over geven.
Hoe lang heeft die fase geduurd of is die nog steeds aanwezig?
Nee, ja, Ik ben wel geheugen is niet meer wat Het was, maar goed, Dat is Misschien niet Alleen te wijten aan kanker, maar ook het feit dat ik inmiddels 5 jaar ouder ben.
46:11
Ja, hoe lang heeft dat geduurd?
Ja, Ik heb gewoon allemaal gedoe gehad met mijn werk ook nog daarna.
Dus Ik denk dat ik me echt helemaal weer oké voelde achteraf.
Twee jaar heeft geduurd en ik dacht dat ik na een jaar een heel eind was.
46:28
Toen kwam er ook dat hele gedoe met mijn werk en toen dacht ik daarna, Ik ben lang verhaal kort.
Ik ben boventallig verklaard om een hele nare reden.
En toen dacht ik, oké, maar Als ik nu mijn tijd en dan ga ik nu de w in en dan ga ik nu dus het.
Dus Ik denk dat het langer duurt dan je.
46:44
Dat je denkt en dat je hoopt, Ik heb echt echt geworsteld met.
Mijn, Ik wil al van alles in mijn lijf doet gewoon niet mee.
Zijn er nog mooie verhalen die bij je oppoppen, deze.
Laatste, Ik vind ik om het verhaal van de kinderen een mooi rond te maken, denk ik.
47:01
Wat er uiteindelijk is gebeurd en wat dus Als het dan gaat over herstel en verwerking?
Wat wat heel fijn is geweest is dat er een bevriende regisseuse voor een inloophuis voor Mensen met kanker een scène heeft gemaakt over mijn verhaal, waarbij een van de leerlingen.
47:19
Mijn rol heeft gespeeld en die heeft dus in chronologische volgorde alle data opgenoemd en wat wat er gebeurde op die data, welke behandeling of wat dan ook.
En twee andere studenten hebben mijn kinderen gespeeld, die spelen lawaai zodat kanker stuk zijn gegaan en die ook bijvoorbeeld dat 1 1 1 potje badminton uiteindelijk eindigt in dat dat ik bestraald werd met die badminton rackets.
47:43
Oh ja, mijn vrouwen moeten nu eventjes gaan bestralen en dat mijn dochter toen zei, want mijn kanker zat in mijn linkerborst en Als je dan bestraald wordt moet je.
Je adem inhouden om de schade aan je longen en je hart zo zo min mogelijk te maken.
En zij was dus een keer mee geweest naar die naar die bestraling.
48:00
Ze zei adem in adem even met mij mee, zei ze in het spel hè, adem in en adem uit en adem in en adem uit en adem in en nu vasthouden.
En los dus tijdens dat dat dat spontaan dat spel ontstaat dan spontaan waar Ik denk, je hebt echt goed opgelet.
48:20
Het is allemaal binnengekomen wat ze daar verteld hebben, in hoe ik die ademhaling moest doen en die die voorstelling is dus een afwisseling van mijn medische stukje en de de het het spelenderwijs omgaan met de kanker en We zijn dus met zijn 3 en na de generale repetitie geweest.
48:40
En, Het was heel fijn en Het was ook leuk, want als jongen zei Mam, dat had ik toen gezegd, Hé, weet je nog op die manier op dat mijn dochter zei, Oh ja, dat heb ik toen gedaan, hè?
Dus en We hebben dat op beeld dus, dus Dat is echt Als het dan gaat over herstel en helen van wat Er is gebeurd, is dat gewoon echt ja, een mooi document, net als dit ook dadelijk een een document gaat zijn.
49:02
Ik denk dat we daarbij gaan afronden.
Dankjewel, Marieke.
Voor je verhaal.
Dat was het lieve luisteraars.
Dankjewel voor het luisteren Als je de mooie aflevering vond, laat het me weten, dan heb je ideeën voor gasten.
Heb je ideeën voor Thema's?
49:19
Dan kun je hem op LinkedIn een berichtje sturen.
Ik heb ook een website, daar kun je me ook vinden.
Tim schoonhoven.nl.com mag ook laat wat van je horen en tot de volgende keer.